துன்புறுத்தல் மற்றும் கொடுமைப்படுத்துதல் பற்றிப் பேசுவோம்

பெற்றோர்களுக்கும் குழந்தைகளைப் பராமரிப்பவர்களுக்கும் வழிகாட்டி

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் வீட்டில், பாடசாலையில், இணையத்தில் மற்றும் தான் வாழும் சமூகத்தில் பாதுகாப்பாக இருப்பதற்கான உரிமை உண்டு. தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தைகளை அடையாளம் காணவும், உதவி பெறவும், மற்றவர்களுக்கு மதிப்பளிக்கவும் பெற்றோர்கள் குழந்தைகளுக்கு உதவ முடியும்.

உங்கள் குழந்தை துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகலாம், அத்தகைய சம்பவம் ஒன்றைக் காணலாம் அல்லது மற்றொருவரைத் துன்புறுத்துவதில் ஈடுபடலாம். இவை ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும், குழந்தைக்குச் செவிசாய்த்து, தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுத்து, பிரச்சினை தீரும் வரை தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தும் பெரியவர்கள் தேவைப்படுகிறார்கள்.

1. இதைப் பற்றிப் பேசுவது ஏன் முக்கியம்?

கொடுமைப்படுத்துதல் என்பது ஒருவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தை, சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கிடையில் அதிகார வேறுபாடு மற்றும் அந்த நடத்தை மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்வது அல்லது மீண்டும் நிகழ்வதற்கான வாய்ப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்டிருக்கலாம். உடல் வலிமை, வயது, பிரபலத்தன்மை, பதவி அல்லது தனக்கு ஆதரவாக ஒரு குழு இருப்பது போன்ற காரணங்களால் ஒருவருக்கு அதிக அதிகாரம் இருக்கலாம்.

தாக்குதல் நடத்துதல், அச்சுறுத்துதல், வதந்திகளைப் பரப்புதல், அவமானப்படுத்துதல் அல்லது வேண்டுமென்றே ஒருவரைக் குழுவிலிருந்து ஒதுக்குதல் போன்றவை இதில் அடங்கலாம். இணையத்தின் மூலமாகவும் துன்புறுத்தல்கள் நிகழலாம்.

பகிடிவதை சில நேரங்களில் ஒரு பாரம்பரியமாகவோ அல்லது புதிதாக இணையும் உறுப்பினர்களை வரவேற்கும் முறையாகவோ குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் ஒரு குழுவின் உறுப்பினராக மாறுவதற்கு அவமானப்படுத்தப்படுவதையோ, அச்சுறுத்தப்படுவதையோ அல்லது கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு சில செயல்களைச் செய்வதையோ ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

வன்முறை அல்லது துன்புறுத்தல் ஒரே ஒரு முறை நிகழ்ந்தாலும் அதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். உதவி கேட்பதற்கு முன்பு மீண்டும் ஒரு சம்பவம் நிகழும் வரை குழந்தை காத்திருக்க வேண்டியதில்லை.

2. உரையாடலை எவ்வாறு ஆரம்பிப்பது?

அமைதியான நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள். Bakteens கட்டுரையை ஒன்றாக வாசித்துவிட்டு, பின்வரும் கேள்விகளைக் கேட்கலாம்:

“ஒரு நகைச்சுவைக்கும் ஒருவரின் மனதைப் புண்படுத்தும் செயலுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு என்ன?”

“உங்கள் பாடசாலைக்குப் புதிதாக வரும் மாணவர்கள் தங்களை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்று உணர்கிறார்களா?”

“ஒருவர் குழுச் செயற்பாட்டில் பங்கேற்க விரும்பவில்லை என்றால் என்ன நடக்கும்?”

“வகுப்பின் உரையாடல் குழுவில் ஒருவரை அவமானப்படுத்துவதை நீ பார்த்திருக்கிறாயா?”

“உதவி கேட்பதற்காக நீ எளிதாகப் பேசக்கூடிய பெரியவர்கள் யார்?”

உடனடியாகப் பெயர்களையோ தனிப்பட்ட விவரங்களையோ கூறுமாறு வற்புறுத்த வேண்டாம். தங்களுடைய அனுபவங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் அளவுக்குப் பாதுகாப்பாக உணர்வதற்கு குழந்தைகளுக்குச் சிறிது காலம் தேவைப்படலாம்.

நீங்கள் இவ்வாறு கூறலாம்:

“உனக்கோ அல்லது வேறு ஒருவருக்கோ ஏதாவது நடந்தால் என்னிடம் சொல்லலாம். அதை நீ தனியாகத் தீர்க்க வேண்டியதில்லை.”

3. குழந்தைக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டிய முக்கிய விடயங்கள்

நகைச்சுவை என்ற பெயரில் ஒருவரை அவமானப்படுத்தக் கூடாது

“அது வெறும் நகைச்சுவைதான்” என்று கூறுவதால் ஏற்பட்ட பாதிப்பு மறைந்துவிடாது. ஒருவர் பயம் அல்லது அசௌகரியம் காரணமாகவும், குழுவிலிருந்து ஒதுக்கப்பட விரும்பாததாலும் சிரிக்கலாம்.

வேறுபாடுகளின் காரணமாக ஒருவரைத் துன்புறுத்த யாருக்கும் உரிமையில்லை

உடல் தோற்றம், தோலின் நிறம், இயலாமை, மதம், இனம், குடும்ப வருமானம், சமூகப் பாலினம் அல்லது பாலியல் ஈர்ப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் எவரும் துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகக் கூடாது.

வயதில் மூத்தவர்களும் அதிக அதிகாரம் கொண்டவர்களும் எல்லைகளுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும்

மூத்த மாணவர், மாணவர் தலைவர், பயிற்றுவிப்பாளர், ஆசிரியர் அல்லது உறவினர் என யாராக இருந்தாலும், தங்களுடைய பதவி அல்லது நிலையைப் பயன்படுத்தி ஒரு குழந்தையை அவமானப்படுத்தவோ, அச்சுறுத்தவோ அல்லது தீங்கு விளைவிக்கவோ உரிமையில்லை.

உதவி கேட்பது பாதுகாப்பிற்காக எடுக்கப்படும் நடவடிக்கையாகும்

தீங்கு விளைவிக்கும் ஒரு சம்பவத்தைப் பற்றித் தெரிவிப்பது, சிறிய கருத்து வேறுபாட்டின் காரணமாக ஒருவரைப் பிரச்சினையில் சிக்கவைக்க முயற்சிப்பதற்கு ஒப்பானதல்ல. உதவி கேட்கும் குழந்தை நிலைமையை மேலும் பாதுகாப்பானதாக மாற்ற முயற்சிக்கிறது.

சம்பவத்தைக் காண்பவர்களும் தங்களை ஆபத்தில் ஆழ்த்தாமல் உதவலாம்

குழந்தைகள் துன்புறுத்தப்படும்போது சிரிக்காமல் இருப்பது, தீங்கு விளைவிக்கும் செய்திகளையோ பதிவுகளையோ மற்றவர்களுக்கு அனுப்பாமல் இருப்பது, துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளானவரிடம் தனிப்பட்ட முறையில் நலம் விசாரிப்பது மற்றும் பெரியவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவது போன்றவற்றைச் செய்யலாம்.

அவர்கள் நேரடியாக உடல் ரீதியாகத் தலையிட்டு மோதலில் ஈடுபட வேண்டியதில்லை.

4. மரியாதையை அன்றாடப் பழக்கமாகக் கொண்ட வீட்டுச் சூழலை உருவாக்குவோம்

பெரியவர்கள் தங்களுடைய அதிகாரத்தை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாருங்கள்

பெற்றோர்கள் ஒருவருக்கொருவர், உறவினர்கள், பணியிடத்தில் உள்ளவர்கள் மற்றும் அறிமுகமில்லாதவர்களிடம் நடந்துகொள்ளும் விதத்தைப் பிள்ளைகள் கவனிக்கிறார்கள். அவமதித்தல், அச்சுறுத்துதல், தாக்குதல் மற்றும் அவமானப்படுத்துதல் போன்ற செயல்களின் மூலம் அதிகாரம் கொண்ட ஒருவர் மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கலாம் என்ற செய்தி குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கக்கூடும்.

கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்படலாம். அத்தகைய நேரங்களில் சிறிது இடைநிறுத்தம் செய்வது, மற்றவர்களுக்குச் செவிசாய்ப்பது மற்றும் அச்சுறுத்தாமல் பேசுவது போன்றவற்றை உங்கள் நடத்தையின் மூலம் காட்டுங்கள். நீங்கள் ஒருவரைப் புண்படுத்தியிருந்தால் மன்னிப்புக் கேட்டு, அந்த நடத்தையை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்.

குழந்தைகளிடமிருந்து எதிர்பார்க்கும் மரியாதையையும் கருணையையும் பெற்றோர்கள் தங்களுடைய நடத்தையின் மூலம் வெளிப்படுத்துவது முக்கியம்.

வன்முறை அல்லது அவமானப்படுத்துதலுக்குப் பதிலாகத் தெளிவான வழிகாட்டுதலை வழங்குங்கள்

மாற்றப்பட வேண்டிய நடத்தையைத் தெளிவாக விளக்குங்கள். அந்த நடத்தைக்குப் பொருத்தமான மற்றும் தெளிவான விளைவுகளை ஏற்படுத்துங்கள்.

அடித்தல், அவமதிக்கும் பெயர்களால் அழைத்தல், மற்றவர்கள் முன்னிலையில் அவமானப்படுத்துதல் அல்லது உடன்பிறப்புகளுடன் ஒப்பிட்டு இழிவுபடுத்துதல் போன்றவற்றைத் தவிருங்கள். UNICEF இலங்கை அமைப்பும் நேர்மறையான பெற்றோர் வழிகாட்டுதலையும், உடல் ரீதியான பாதிப்பை ஏற்படுத்தாமல் குழந்தைகளை வளர்ப்பதையும் ஊக்குவிக்கிறது.

உடன்பிறப்புகளுக்கு இடையிலான துன்புறுத்தல்களையும் தீவிரமாகக் கருதுங்கள்

மீண்டும் மீண்டும் அச்சுறுத்துதல், பொருட்களைப் பறித்தல் அல்லது அவமானப்படுத்துதல் போன்றவற்றை “உடன்பிறப்புகளுக்கு இடையில் நடப்பது சாதாரணமானது” என்று புறக்கணிக்க வேண்டாம்.

வீட்டில் உள்ள அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான எல்லைகளும் விதிகளும் இருக்க வேண்டும்.

குழந்தை பயமின்றி உங்களிடம் பேசுவதற்கு வாய்ப்பளியுங்கள்

குற்றம் சுமத்தாமல் செவிசாயுங்கள். இணையத்தில் துன்புறுத்தல் நடந்ததாகக் குழந்தை கூறியவுடன் அதன் தொலைபேசியைப் பறித்துக்கொள்ள வேண்டாம். தொலைபேசியைப் பயன்படுத்த முடியாமல் போய்விடும் என்ற பயத்தால் குழந்தை உங்களிடம் கூறாமல் இருக்கலாம்.

பாதுகாப்பிற்காக எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் குறித்து ஒன்றாகக் கலந்துரையாடி, உடன்பாட்டுக்கு வாருங்கள்.

உங்கள் குழந்தை துன்புறுத்தலுக்கு உள்ளாகியிருந்தால்

இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“என்னிடம் சொன்னதற்கு நன்றி. இது உன்னுடைய தவறு அல்ல. உன்னைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்க நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று பார்ப்போம்.”

என்ன நடந்தது, அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்று குழந்தை பயப்படுகிறதா என்பதைக் கேட்டறியுங்கள். முடிவுகளை எடுக்கும்போது குழந்தையையும் இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். அதேவேளை, குழந்தையைப் பாதுகாப்பதற்காகப் பெரியவர்கள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலைகள் பற்றியும் தெளிவுபடுத்துங்கள்.

உங்கள் குழந்தை வேறொருவருக்குத் தீங்கு விளைவித்திருந்தால்

அது தொடர்பாகக் கிடைக்கும் தகவல்களைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அந்த நடத்தையை நியாயப்படுத்தாமல் குழந்தையின் தரப்பையும் கேட்டறியுங்கள்.

இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். இந்த நடத்தையை மாற்றிக்கொள்ள நான் உனக்கு உதவுவேன். ஆனால் ஒருவருக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதையோ அவமானப்படுத்துவதையோ ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.”

அந்த நடத்தையை நிறுத்துவதற்கும், நியாயமான விளைவுகளை ஏற்படுத்துவதற்கும், மாற்றத்திற்குத் தேவையான ஆதரவை வழங்குவதற்கும் பாடசாலையுடன் இணைந்து செயல்படுங்கள்.

பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையை உங்கள் குழந்தையைச் சந்திக்கவோ, மன்னிக்கவோ அல்லது மன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளவோ கட்டாயப்படுத்த வேண்டாம்.

5. ஒன்றாகச் செய்யக்கூடிய சிறிய செயற்பாடு

பின்வரும் சம்பவத்தை வாசியுங்கள்:

“வகுப்பின் உரையாடல் குழுவில் ஒரு மாணவரை அவமானப்படுத்தும் புகைப்படம் ஒன்று பகிரப்படுகிறது. சிலர் அதனுடன் அவமதிக்கும் கருத்துகளையும் சேர்க்கிறார்கள். உங்கள் குழந்தையின் நண்பர் அந்தப் புகைப்படத்தை மேலும் பலருக்கு அனுப்புமாறு குழந்தையிடம் கேட்கிறார்.”

பின்வரும் கேள்விகளைக் கேளுங்கள்:

• அந்தப் புகைப்படத்தை மேலும் பலருக்கு அனுப்புவதால் என்னென்ன பாதிப்புகள் ஏற்படலாம்?

• உங்கள் குழந்தை என்ன கூறலாம்?

• அந்த மாணவருக்கு எவ்வாறு ஆதரவளிக்கலாம்?

• உதவக்கூடிய பெரியவர் யார்?

பின்வரும் பதில்களைக் கூறிப் பழகுங்கள்:

“நான் இதை மற்றவர்களுக்கு அனுப்ப மாட்டேன்.”

“இதைப் பகிர்வதை நாம் நிறுத்துவோம்.”

“நீ நலமாக இருக்கிறாயா? ஆசிரியரிடம் பேசுவதற்கு நானும் உன்னுடன் வரவா?”

நீங்கள் இருவரும் இணைந்து ஒரு சிறிய சுவரொட்டியையும் உருவாக்கலாம்:

“தீங்கு விளைவிக்கப்படாமல் ஒரு குழுவின் அங்கமாக இருப்பதற்கு அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு.”

இந்தச் செய்திக்குக் கீழே குறிப்பிட வேண்டிய செயல்கள் என்னென்ன என்று குழந்தையிடம் கேளுங்கள்.

6. கடினமான கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பது எப்படி?

– நான் இதைப் பற்றி யாரிடமாவது சொன்னால் நிலைமை இன்னும் மோசமாகிவிட்டால் என்ன செய்வது?

அப்படி நடக்கலாம் என்று பயமாக இருக்கலாம். இந்த விடயத்தைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு பெரியவரைத் தேர்ந்தெடுத்து, நீ முறைப்பாடு செய்ததற்காக மேலும் துன்புறுத்தல்கள் ஏற்படாமல் இருப்பதற்கான பாதுகாப்புத் திட்டத்தை உருவாக்குவோம்.

– நானும் திருப்பித் தாக்கலாமா?

அந்த நேரத்தில் உன்னுடைய பாதுகாப்புதான் மிகவும் முக்கியமானது. அந்த இடத்திலிருந்து விலகி, உதவி பெற முயற்சி செய். உன்னுடைய வலிமையை நிரூபிப்பதற்காக அங்கேயே நின்று சண்டையிட வேண்டிய அவசியமில்லை.

– எல்லோரும் பகிடிவதைக்கு உள்ளானார்கள் என்றால், நான் மட்டும் ஏன் அதை மறுக்க வேண்டும்?

ஒரு விடயம் பாரம்பரியமாக இருந்து வருகிறது என்பதற்காக அது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாகிவிடாது. உன்னுடைய கௌரவம் பாதுகாக்கப்படும் விதத்தில் உன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

– நானும் அதில் பங்கேற்காவிட்டால், நான் நல்ல நண்பன் இல்லை என்று என் நண்பர் கூறுகிறார்.

நட்பைப் பேணுவதற்காக வேறொருவரைப் புண்படுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை. உன்னால் மறுக்க முடியும். தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டால் உதவி கேள்.

– என்னைப் புண்படுத்துபவர் ஆசிரியராகவோ உறவினராகவோ இருந்தால் என்ன செய்வது?

பெரியவர்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் உன்னுடைய பாதுகாப்பிற்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும். நம்பிக்கைக்குரிய மற்றொரு பெரியவரிடம் கூறு. அந்தப் பாடசாலைக்கு வெளியிலிருந்தோ குடும்பத்திற்கு வெளியிலிருந்தோ உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் முடியும்.

7. இப்படிக் கூற வேண்டாம் — அதற்குப் பதிலாக இப்படிக் கூறுங்கள்

கூற வேண்டாம்: “அதைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதே.”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று திட்டமிடுவோம்.”

கூற வேண்டாம்: “நீ இன்னும் தைரியமாக இருக்க வேண்டும்.”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “நீ பாதுகாப்பாக இருப்பதற்கு உரிமையுடையவன்/உரிமையுடையவள்.”

கூற வேண்டாம்: “அது நடப்பதற்கு நீ என்ன செய்தாய்?”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “என்ன நடந்தது என்பதை என்னிடம் சொல். நான் உனக்குச் செவிசாய்க்கிறேன்.”

கூற வேண்டாம்: “ஆண் பிள்ளைகள் அப்படித்தான்.”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “மற்றவர்களை நடத்தும் விதத்திற்கு ஒவ்வொருவரும் பொறுப்பானவர்கள்.”

கூற வேண்டாம்: “எங்களுக்கும் இதுபோன்ற சம்பவங்கள் நடந்தன.”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “தீங்கு விளைவிக்கும் பழக்கங்கள் தொடர்ந்து நடைபெறுவதை நம்மால் நிறுத்த முடியும்.”

கூற வேண்டாம்: “என் குழந்தை ஒருபோதும் அப்படிச் செய்யாது.”

அதற்குப் பதிலாகக் கூறுங்கள்: “நான் இதைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டு, என்ன நடந்தது என்பதை ஆராய்வேன்.”

8. எப்போது, எங்கே உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?

பாடசாலையில் துன்புறுத்தல் நிகழ்ந்தால், நம்பிக்கைக்குரிய ஆசிரியரிடமோ அதிபரிடமோ தெரிவியுங்கள். சம்பவங்கள், திகதிகள், அவற்றைக் கண்டவர்கள் மற்றும் தொடர்புடைய செய்திகள் பற்றிய எழுத்துப்பூர்வமான பதிவுகளை வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.

முறைப்பாடு செய்ததற்காகக் குழந்தைக்கு மேலும் துன்புறுத்தல்கள் ஏற்படுவதை எவ்வாறு தடுக்கப்போகிறார்கள், எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகள் குறித்து எப்போது மீண்டும் தெரிவிப்பார்கள் என்பவை உள்ளடங்கிய தெளிவான பாதுகாப்புத் திட்டத்தைப் பாடசாலையிடம் கோருங்கள். துன்புறுத்தல் நிறுத்தப்படும் வரை தொடர்ந்து கண்காணியுங்கள்.

இணையத்தில் துன்புறுத்தல் நிகழ்ந்தால், சம்பந்தப்பட்ட கணக்கைப் பற்றி முறைப்பாடு செய்யவும் அதைத் தடைசெய்யவும் குழந்தைக்கு உதவுங்கள். தொடர்புடைய செய்திகளின் விவரங்களைப் பாதுகாப்பாகச் சேமித்து வையுங்கள். ஆனால் அவமானப்படுத்தும் அல்லது பாலியல் புகைப்படங்களை மற்றவர்களுக்கு அனுப்ப வேண்டாம்.

குழந்தைத் துஷ்பிரயோகம், வன்முறை, அச்சுறுத்தல்கள் அல்லது முறைப்பாடு செய்தும் தீர்வு காண நடவடிக்கை எடுக்கப்படாத பிரச்சினைகள் தொடர்பாக, தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபையின் 1929 சிறுவர் உதவிச் சேவையை அழைக்கவும். இந்தச் சேவை இலவசமாகவும், 24 மணிநேரமும், சிங்களம், தமிழ் மற்றும் ஆங்கில மொழிகளிலும் கிடைக்கிறது.

காயங்களுக்கு மருத்துவ சிகிச்சையைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். குழந்தையின் மன உளைச்சல் அதன் அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதித்தால் தொழில்முறை உதவியைப் பெறுங்கள். உடனடியாக ஆபத்து நிலவினால், பாடசாலைக் கூட்டம் நடைபெறும் வரை காத்திருக்காமல் அவசர உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

குழந்தைக்குக் கிடைக்க வேண்டிய முக்கியமான செய்தி:

உனக்கு மதிப்பும் மரியாதையும் கிடைக்க வேண்டும். மற்றவர்களுக்கு மதிப்பளிப்பதும் உன்னுடைய பொறுப்பாகும். ஒருவருக்குத் தீங்கு ஏற்படும்போது நாம் செவிசாய்த்து, அதை நிறுத்துவதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்போம்.