சம்மதம் பற்றிப் பேசுவோம்

13 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள் மற்றும் பராமரிப்பாளர்களுக்கான வழிகாட்டி

சம்மதம் பற்றிப் பேசுவதை ஒரு எளிய செய்தியிலிருந்து தொடங்கலாம்: உங்கள் உடல் உங்களுக்குச் சொந்தமானது. மற்றவர்களின் உடல்கள் அவர்களுக்குச் சொந்தமானவை.

சம்மதம் பற்றிப் பேசுவது, குழந்தைகள் தங்களுடைய எல்லைகளை அடையாளம் காணவும், அழுத்தங்களைப் புரிந்துகொள்ளவும், மற்றவர்களுக்கு மதிப்பளிக்கவும் உதவுகிறது. அதேபோல், பெரியவர்கள் கருத்து வேறுபடும் சந்தர்ப்பங்களில் எவ்வாறு நடந்துகொள்கிறார்கள், ஒருவர் “வேண்டாம்” என்று கூறும்போது எவ்வாறு பதிலளிக்கிறார்கள், ஒருவரையொருவர் எவ்வாறு நடத்துகிறார்கள் என்பதையும் குழந்தைகள் வீட்டில் பார்த்துக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.

ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் உங்களிடம் பதில் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. முதலில் செவிமடுங்கள். திட்டப்படுவோம் அல்லது வெட்கப்படுத்தப்படுவோம் என்ற பயமின்றி உங்களுடன் பேச முடியும் என்பதை உங்கள் குழந்தை உணரச் செய்யுங்கள்.

1. இந்தத் தலைப்பு ஏன் முக்கியமானது?

நட்பு, குடும்ப வாழ்க்கை, காதல் உறவுகள் மற்றும் இணையச் செயல்பாடுகள் என அனைத்திலும் சம்மதம் முக்கியமானது. ஒருவரைக் கட்டிப்பிடிப்பதற்கு முன், அவர்களுடைய பொருளைக் கேட்டு வாங்குவதற்கு முன் அல்லது அவர்களுடைய புகைப்படத்தைப் பகிர்வதற்கு முன் அனுமதி கேட்பது போன்ற செயல்கள் மூலம் இதனை அன்றாட வாழ்க்கையில் பழக்கப்படுத்தலாம்.

பாலியல் சம்மதம் என்பது என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, எந்தவொரு அழுத்தமும் இன்றி ஒரு பாலியல் செயலுக்கு ஒருவர் ஒப்புக்கொள்வதாகும். காதல் உறவில் இருப்பதால், மற்றொருவரின் உடலைத் தொடுவதற்கோ, அவர்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதற்கோ அல்லது அவர்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கோ அனுமதி கிடைத்துவிடாது.

அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் இந்த இரண்டு விடயங்களையும் கற்றுக்கொடுங்கள்: மற்றவர்கள் அவர்களுடைய எல்லைகளுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும். அதேபோல், அவர்களும் மற்றவர்களின் எல்லைகளுக்கு மதிப்பளிக்க வேண்டும்.

2. உரையாடலை எவ்வாறு ஆரம்பிப்பது?

சுதந்திரமாகப் பேசக்கூடிய அமைதியான, தனிப்பட்ட ஒரு நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள். வாக்குவாதம் நடக்கும் போது உரையாடலை ஆரம்பிக்க வேண்டாம். விசாரணை செய்வது போன்ற உணர்வையும் ஏற்படுத்த வேண்டாம்.

இவ்வாறு கேட்கலாம்:

“சம்மதம் என்ற வார்த்தையைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாயா? அதன் அர்த்தம் என்னவென்று நினைக்கிறாய்?”

“ஒருவருக்கு ஏதாவது ஒன்றில் விருப்பம் இருக்கிறதா அல்லது அவர் அதில் வசதியாக உணர்கிறாரா என்பதை நாம் எப்படித் தெரிந்துகொள்ளலாம்?”

“நண்பர் ஒருவர் ‘எனக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை’ என்று சொன்னால் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?”

“ஒருவர் சம்மதம் தெரிவித்த பின்னரும் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ள முடியுமா?”

விளக்குவதற்கு முன்பு குழந்தை கூறுவதைக் கவனமாகக் கேளுங்கள். குழந்தையின் தனிப்பட்ட அனுபவங்களைக் கேட்காமல், ஒரு திரைப்படக் காட்சி அல்லது Bakteens கட்டுரையில் உள்ள உதாரணத்தைப் பற்றிப் பேசலாம்.

ஒரே நீண்ட உரையாடலை நடத்துவதற்குப் பதிலாக, பல சிறிய உரையாடல்களை நடத்துங்கள். குழந்தைக்கு அசௌகரியமாக இருந்தால் இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“நாம் இப்போது எல்லாவற்றையும் பற்றிப் பேச வேண்டியதில்லை. உனக்கு எப்போது வேண்டுமானாலும் என்னிடம் கேள்விகள் கேட்கலாம்.”

3. தெளிவுபடுத்த வேண்டிய முக்கிய விடயங்கள்

சம்மதம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

அமைதியாக இருப்பது, தயக்கத்துடன் இருப்பது அல்லது எதிர்ப்புத் தெரிவிக்காமல் இருப்பது ஆகியவை சம்மதம் தெரிவித்ததாகாது. ஒருவருக்குச் சம்மதம் இருக்கிறதா என்பதில் உறுதியாக இல்லாவிட்டால், நிறுத்தி அவரிடம் கேளுங்கள்.

சம்மதம் எந்தவொரு அழுத்தமும் இன்றித் தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.

மிரட்டுவது, குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்துவது, மீண்டும் மீண்டும் வற்புறுத்துவது அல்லது “நீ என்னைக் காதலித்தால் இதைச் செய்வாய்” என்று கூறுவது ஆகியவை அழுத்தம் கொடுக்கும் செயல்களாகும்.

சம்மதம் தெரிவிக்கும் நபர் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய நிலையில் இருக்க வேண்டும்.

தூங்கிக்கொண்டிருக்கும், சுயநினைவின்றி இருக்கும் அல்லது என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு முடிவெடுக்க முடியாத அளவுக்கு மதுபோதையில் இருக்கும் ஒருவர் சம்மதம் தெரிவிக்க முடியாது.

சம்மதம் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் தனித்தனியாகப் பொருந்தும். அது தொடர்ச்சியாக இருக்க வேண்டும்.

முத்தமிடுவதற்கு சம்மதித்ததால், மற்றொரு செயலுக்கும் சம்மதித்துவிட்டதாக அர்த்தமில்லை. ஒரு செயல் ஆரம்பித்த பின்னரும் எந்த நேரத்திலும் ஒருவர் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ளலாம்.

உறவில் இருந்தாலும் சம்மதம் அவசியம்.

காதல், பரிசுகள் அல்லது ஏற்கெனவே செய்த செயல்கள் ஆகியவற்றின் காரணமாக மீண்டும் சம்மதிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படாது.

இணையத்திலும் சம்மதம் முக்கியமானது.

ஒருவரின் புகைப்படத்தைப் பதிவிடுவதற்கு அல்லது ஒரு செய்தியைப் பகிர்வதற்கு முன்பு அனுமதி கேளுங்கள். ஒருவரிடமிருந்து தனிப்பட்ட புகைப்படம் கிடைத்துவிட்டதால், அதை மற்றவர்களுக்கு அனுப்புவதற்கான அனுமதி கிடைத்துவிடாது.

ஆணுறுப்பு விறைப்பது போன்ற உடல் ரீதியான எதிர்வினை ஏற்படுவதால், ஒருவர் பாலியல் தொடுதலுக்கு விருப்பம் தெரிவித்துவிட்டார் என்று உறுதிப்படுத்த முடியாது.

குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் சட்டங்கள் பற்றியும் தெளிவுபடுத்துங்கள். இலங்கையில் பாலியல் சம்மதம் தொடர்பான பொதுவான சட்ட வயது வரம்பு 16 வயதாகும். ஒரு குழந்தை சம்மதித்ததாகக் கூறுவதால் மட்டும், குழந்தை மீதான பாலியல் துஷ்பிரயோகம் சட்டபூர்வமானதாக மாறாது. இத்தகைய குற்றங்களுக்கு சிறைத்தண்டனை உள்ளிட்ட கடுமையான தண்டனைகள் உள்ளன.

4. சம்மதத்திற்கு மதிப்பளிக்கும் வீட்டுச் சூழலை எவ்வாறு உருவாக்குவது?

அன்றாட வாழ்க்கையில் எல்லைகளுக்கு மதிப்பளியுங்கள்

“உன்னைக் கட்டிப்பிடிக்கலாமா?” என்று கேளுங்கள். குழந்தைக்கு விருப்பமில்லையென்றால், கோபப்படாமலும் குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்தாமலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.

உறவினர்களைக் கட்டிப்பிடிக்குமாறு கட்டாயப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, பேசுவதன் மூலமோ கையசைத்து வணக்கம் கூறுவதன் மூலமோ வாழ்த்துவதற்கு அனுமதியுங்கள். கூச்சப்படுத்தும்போது நிறுத்தச் சொன்னால் நிறுத்துங்கள்.

தனியுரிமைக்கு மதிப்பளியுங்கள்

அறைக்குள் நுழைவதற்கு முன்பு கதவைத் தட்டுங்கள். புகைப்படங்களைப் பகிர்வதற்கு முன்பு அனுமதி கேளுங்கள்.

பாதுகாப்பு தொடர்பான சந்தேகத்தின் காரணமாக ஏதாவது ஒன்றைச் சரிபார்க்க வேண்டியிருந்தால், அதற்கான காரணத்தை விளக்கி, முடிந்தவரை குழந்தையையும் அந்தச் செயல்பாட்டில் ஈடுபடுத்துங்கள்.

மாறுபட்ட கருத்துக்களைத் தெரிவிக்க அனுமதியுங்கள்

குழந்தையின் கருத்து உங்கள் கருத்திலிருந்து மாறுபட்டிருந்தாலும், அதற்குச் செவிமடுங்கள். விருப்பமில்லாத தொடுதலுக்கு “வேண்டாம்” என்று கூறுவது அவமரியாதையல்ல.

பாதுகாப்பு மற்றும் பொறுப்புகள் தொடர்பாக நியாயமான விதிகளை உருவாக்கலாம். அவற்றை அமைதியாக விளக்குங்கள்.

பெரியவர்களுக்கிடையிலும் பரஸ்பர மரியாதையைக் காட்டுங்கள்

பெரியவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் செவிமடுக்கிறார்களா, எல்லைகளுக்கு மதிப்பளிக்கிறார்களா, முடிவுகளை எடுக்கும்போது மற்றவர்களின் கருத்துகளைக் கேட்கிறார்களா என்பதைப் பிள்ளைகள் கவனிக்கிறார்கள்.

ஒருவர் மற்றொருவரைக் கட்டுப்படுத்தும் உரிமை கொண்டவர் என்பதைப் போன்ற விதத்தில் நடந்துகொள்வது தவறான செய்தியை வழங்குகிறது.

வன்முறை அல்லது அவமானப்படுத்துதல் இல்லாமல் வழிகாட்டுங்கள்

அடித்தல், மிரட்டுதல் அல்லது அவமானப்படுத்துதல் போன்ற செயல்கள் மூலம், அதிகாரம் அதிகமுள்ள நபரே அனைத்தையும் தீர்மானிக்க முடியும் என்ற எண்ணம் குழந்தைக்கு ஏற்படலாம்.

நீங்கள் எதிர்பார்க்கும் நடத்தையைத் தெளிவாக விளக்குங்கள். விதிகள் மீறப்படும்போது நியாயமான, வன்முறையற்ற விளைவுகளைப் பயன்படுத்துங்கள்.

பெரியவர்களுக்கிடையில் வாக்குவாதம் ஏற்படும்போது

கருத்து வேறுபாடுகள் ஏற்படலாம். முக்கியமானது அவற்றை நாம் எவ்வாறு கையாளுகிறோம் என்பதாகும்.

அவமதித்தல், மிரட்டுதல் மற்றும் பயத்தை ஏற்படுத்தும் நடத்தைகளைத் தவிருங்கள். கோபம் அதிகரித்தால், அவ்வாறு செய்வது பாதுகாப்பானதாக இருந்தால், உரையாடலுக்கு இடைவேளை கொடுங்கள்.

பெரியவர்களுக்கிடையிலான பிரச்சினையில் ஒரு பக்கத்தைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறோ, செய்திகளைக் கொண்டுசெல்லுமாறோ அல்லது பிரச்சினையைத் தீர்க்குமாறோ குழந்தையிடம் கூற வேண்டாம்.

குழந்தை கூச்சலிடுவதைக் கேட்டிருந்தாலோ அல்லது மனதைப் புண்படுத்தும் நடத்தையைப் பார்த்திருந்தாலோ, அதை ஏற்றுக்கொண்டு இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“நான் கத்துவதை நீ கேட்டாய். அது தவறு. அதற்கு நீ காரணமல்ல. என்னுடைய கோபத்தை வேறு விதமாகக் கையாள்வது என்னுடைய பொறுப்பு.”

மன்னிப்புக் கேட்ட பிறகு நடத்தையிலும் மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும். உங்களைச் சமாதானப்படுத்துமாறோ உடனடியாக மன்னிக்குமாறோ குழந்தையிடம் எதிர்பார்க்க வேண்டாம்.

வீட்டில் வன்முறை அல்லது துஷ்பிரயோகம் இடம்பெறும்போது

மிரட்டுதல், உடல் ரீதியான வன்முறை, கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட பாலியல் செயல்கள் மற்றும் கட்டுப்படுத்தும் நடத்தைகள் ஆகியவை சாதாரண கருத்து வேறுபாடுகள் அல்ல. வன்முறை குழந்தையை நேரடியாகப் பாதிக்காவிட்டாலும், அது குழந்தையின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

துஷ்பிரயோகத்தை அன்பு, ஒழுக்கம் அல்லது திருமண வாழ்க்கையின் இயல்பான ஒரு பகுதியாகச் சித்தரிக்க வேண்டாம்.

குழந்தையிடம் இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“நடந்தது தவறு. அதற்குக் காரணம் நீ அல்ல. அதை நிறுத்துவது உன்னுடைய பொறுப்பும் அல்ல.”

வன்முறையை எதிர்கொள்ளும் நபர், மற்றொருவரின் வன்முறைக்குப் பொறுப்பானவர் அல்ல. ஆதரவைப் பெற்றுக்கொள்வதும் பாதுகாப்புத் திட்டத்தை உருவாக்குவதும் அவசியமாக இருக்கலாம்.

ஒரு பெரியவரைப் பாதுகாப்பதற்காகக் குழந்தை உடல்ரீதியாகத் தலையிட வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்க வேண்டாம். மிரட்டல்கள் அல்லது வன்முறை இடம்பெறும் சூழலில், குடும்ப உரையாடல் மட்டும் போதுமானதாகவோ பாதுகாப்பானதாகவோ இருக்காது.

5. ஒன்றாகச் செய்யக்கூடிய ஒரு சிறிய செயல்பாடு

பின்வரும் சூழ்நிலைகளை வாசித்து, இவ்வாறு கேளுங்கள்:

“இங்கே தெளிவான, எந்தவொரு அழுத்தமும் இல்லாத சம்மதம் இருக்கிறதா? அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?”

• உறவினர் ஒருவர் குழந்தையைக் கட்டிப்பிடிக்க விரும்புகிறார். குழந்தை விரும்பினால், கையசைத்து வணக்கம் தெரிவிக்க அனுமதியுங்கள்.
• ஒருவர் முத்தமிடுவதற்கு சம்மதிக்கிறார். பின்னர் நிறுத்துமாறு கூறுகிறார்.
• காதலன் அல்லது காதலி கூறுகிறார்: “நீ என்னை நம்புகிறாய் என்பதை நிரூபிக்க ஒரு தனிப்பட்ட புகைப்படத்தை அனுப்பு.”
• நண்பர் ஒருவர், அனைவரிடமும் அனுமதி கேட்காமல் குழுப் புகைப்படத்தைப் பதிவிட முயற்சிக்கிறார்.

கோபப்படாமலும் அழுத்தம் கொடுக்காமலும் மற்றவரின் எல்லையை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்வது என்பதைப் பற்றிப் பேசுங்கள். அதன் பின்னர் இவ்வாறு கேளுங்கள்:

“வீட்டில் ஒருவருக்கொருவர் எல்லைகளுக்கு இன்னும் சிறப்பாக மதிப்பளிப்பதற்காக நாம் மாற்றக்கூடிய ஒரு விடயம் என்ன?”

ஒரு கேள்விக்குப் பதிலளிக்காமல் இருப்பதற்கும் குழந்தைக்கு இடமளியுங்கள். இதனைப் பரீட்சை போல நடத்த வேண்டாம். தனிப்பட்ட அனுபவங்களைப் பகிருமாறு கட்டாயப்படுத்தவும் வேண்டாம். சிந்திப்பதற்குக் கால அவகாசம் கொடுங்கள்.

Bakteens இணையத்தளத்தில் உள்ள சம்மதம் பற்றிய கட்டுரையை வாசித்து, காணொளியைப் பார்த்து, வினாடி வினா பற்றியும் ஒன்றாகக் கலந்துரையாடலாம்.

6. கடினமான கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பது எப்படி?

“நான் வேண்டாம் என்று சொன்னால், மற்றவருக்கு வருத்தமாக இருந்தால்?”

“உனக்கு விருப்பமில்லாத ஒன்றைச் செய்யாமலேயே மற்றவரின் உணர்வுகளைப் பற்றி அக்கறை காட்ட முடியும். உன்னுடைய பதிலுக்கு மதிப்பளிப்பது அவர்களின் பொறுப்பு.”

“நான் முன்பு சம்மதம் தெரிவித்திருந்தால்?”

“உன்னுடைய முடிவை நீ மாற்றிக்கொள்ளலாம். முன்பு சம்மதித்துவிட்டாய் என்பதற்காக மீண்டும் சம்மதிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.”

“நான் பயந்து எதுவும் சொல்ல முடியாமல் போனால்?”

“பயப்படும்போது சில நேரங்களில் பேசவோ அசையவோ முடியாமல் போகலாம். ‘வேண்டாம்’ என்று கூற முடியவில்லை என்பதால் சம்மதம் தெரிவித்துவிட்டாய் என்று அர்த்தமில்லை. அது உன்னுடைய தவறு அல்ல.”

“நான் ஒருவரின் எல்லையை மீறிவிட்டதாக அவர்கள் கூறினால்?”

“நிறுத்து. அவர்கள் கூறுவதைக் கவனமாகக் கேள். நீ செய்த செயலுக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொள். அவர்கள் இன்னும் தெளிவாகக் கூறியிருக்க வேண்டும் என்று வாதிடாதே. அவர்கள் விரும்புவதற்கு மதிப்பளி. அது அவர்களிடமிருந்து சிறிது தூரமாக இருப்பதாக இருந்தாலும் சரி.”

“எனக்கு ஏற்கெனவே ஏதாவது நடந்திருந்தால்?”

“என்னிடம் கூறியதற்கு நன்றி. நான் உன்னை நம்புகிறேன். உன்னைக் குறை கூறமாட்டேன். உன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளவும் உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் நாம் ஒன்றாகச் செயல்படுவோம்.”

பதில் தெரியாவிட்டால் இவ்வாறு கூறுங்கள்:

“எனக்கு இதில் சரியான பதில் உறுதியாகத் தெரியவில்லை. நம்பகமான தகவல்களை நாம் ஒன்றாகத் தேடுவோம்.”

குழந்தையின் கேள்விகளைத் தீர்ப்பளிக்காமல், தொடர்ந்து உரையாடுவதற்கான வாய்ப்பை ஏற்படுத்துங்கள்.

7. கூறக்கூடாத விடயங்கள்

பின்வரும் கூற்றுகளைத் தவிருங்கள்:

• “அவரைக் கட்டிப்பிடி. அன்பில்லாதவராக இருக்காதே.”
• “அவர் உன்னைக் காதலிப்பதால்தான் அப்படிச் செய்கிறார்.”
• “நீ ஏன் எதிர்த்துப் போராடவில்லை?”
• “உனக்கு அது முன்பே தெரிந்திருக்க வேண்டும்.”
• “யாரிடமும் சொல்லாதே. குடும்பத்துக்கு அவமானம் ஏற்படும்.”

அதற்குப் பதிலாக, மற்றவர்களின் எல்லைகளை ஏற்றுக்கொள்வதும் அவர்களுக்கு மதிப்பளிப்பதுமே மரியாதை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துங்கள். குடும்பத்தின் பெயரைப் பாதுகாப்பதைவிட, குழந்தையின் பாதுகாப்பும் ஆதரவைப் பெற்றுக்கொள்வதும் முக்கியமானவை.

8. எப்போது, எங்கிருந்து உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்?

குழந்தை துஷ்பிரயோகம் குறித்து உங்களிடம் கூறினால், அமைதியாகச் செவிமடுங்கள். குழந்தை இந்த நேரத்தில் பாதுகாப்பாக இருக்கிறதா என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்குத் தேவையான கேள்விகளை மட்டும் கேளுங்கள்.

மீண்டும் மீண்டும் கேள்விகள் கேட்பதைத் தவிருங்கள். பாதுகாப்பைப் பற்றி சிந்திக்காமல் சம்பந்தப்பட்ட நபரை எதிர்கொள்ளச் செல்ல வேண்டாம். உதவி பெறுவதற்காக யாரைத் தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என்பதை குழந்தைக்கு விளக்குங்கள். துஷ்பிரயோகத்தை இரகசியமாக வைத்திருப்பதாக வாக்குறுதி அளிக்க வேண்டாம்.

வெளிப்படையான காயங்கள் இல்லாவிட்டாலும் மருத்துவச் சிகிச்சை தேவைப்படலாம்.

இலங்கையில் பின்வரும் சேவைகளின் மூலம் உதவியைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்:

1929 — தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபையின் சிறுவர் உதவிச் சேவை: 18 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் தொடர்பான துஷ்பிரயோகம் அல்லது பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலைகள் குறித்து உதவி பெறுவதற்காக.

109 / 011 244 4444 — பொலிஸ் சிறுவர் மற்றும் மகளிர் துஷ்பிரயோகத் தடுப்பு மற்றும் விசாரணைப் பணியகம்: துஷ்பிரயோகம் மற்றும் வன்முறை தொடர்பான முறைப்பாடுகளைச் செய்வதற்காக.

1938 — மகளிர் உதவிச் சேவை: பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கு எதிரான வன்முறை தொடர்பான ஆதரவைப் பெறுவதற்காக.

1926 — தேசிய மனநல உதவிச் சேவை: மனநலம் தொடர்பான ஆதரவைப் பெறுவதற்காக.

1990 — சுவ செரிய (Suwa Seriya): அவசர அம்புலன்ஸ் சேவையைப் பெறுவதற்காக.

071 801 5702 — Bakteens/Bakamoono WhatsApp: கேள்விகளைக் கேட்பதற்கும் தேவையான உதவிகளைப் பெற்றுக்கொள்ள வழிகாட்டுதலைப் பெறுவதற்கும்.

குழந்தை கேட்க வேண்டிய செய்தி இதுவாகும்:

உன்னுடைய கருத்துகள் முக்கியமானவை. உன்னுடைய எல்லைகளுக்கு மதிப்பளிக்கப்பட வேண்டும். நீ என்னிடம் கூறலாம். நான் உனக்கு உதவுவேன்.