உங்கள் பிள்ளை பாடசாலைக்குச் செல்லும் காலத்திலேயே தனது முதல் காதல் உறவைத் தொடங்கக்கூடும். ஒருவரைப் பிடித்திருப்பது, முதன்முறையாகச் சந்திப்பது, முதல் முத்தம், பெரும்பாலும் WhatsApp மூலம் தொடரும் உறவு அல்லது முதல் பிரிவினால் ஏற்படும் வலி போன்றவை அவர்களுக்கு புதியதும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததுமான அனுபவங்களாக இருக்கலாம்.
பெரியவர்களுக்கு இவை “சிறுபிள்ளைகளின் காதல்” போன்று தோன்றலாம். ஆனால் ஒரு இளைஞருக்கு அந்த உணர்வுகள் உண்மையானவை. இந்த ஆரம்பகால உறவுகளின் மூலம் அவர்கள் அன்பு, மரியாதை, நம்பிக்கை, தொடர்பாடல், சம்மதம் மற்றும் தனிப்பட்ட எல்லைகள் குறித்து பல விடயங்களைக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
பெற்றோராக நீங்கள் அவர்களுக்குப் பதிலாக ஒவ்வொரு முடிவையும் எடுக்க முடியாது. ஆனால் அவர்களுக்கு குழப்பம், பயம் அல்லது வேதனை ஏற்படும் போது, அல்லது தாங்கள் விரும்பும் ஒருவரைப் பற்றி மகிழ்ச்சியுடன் பேச விரும்பும் போது, முதலில் உங்களிடம் வரக்கூடிய நம்பிக்கையான நபராக நீங்கள் இருக்க முடியும்.
நீங்கள் முதலில் பதிலளிக்கும் விதம் முக்கியமானது
இலங்கையில் பல இளைஞர்கள் தங்களுடைய காதல் உறவுகளைப் பெரியவர்களிடம் மறைக்கிறார்கள். அதற்குக் காரணம் கோபம், தண்டனை அல்லது அவமானப்படுத்தப்படுவோம் என்ற பயமாக இருக்கலாம்.
தொலைபேசியை எடுத்துக்கொள்வார்கள், தனிப்பட்ட வகுப்புகளுக்குச் செல்வதை நிறுத்துவார்கள், நண்பர்களுடன் பழகுவதைக் கட்டுப்படுத்துவார்கள் அல்லது ஆசிரியர்கள் மற்றும் உறவினர்களிடம் கூறிவிடுவார்கள் என்று அவர்கள் அஞ்சக்கூடும்.
உங்கள் பிள்ளை தனது காதல் உறவைப் பற்றி உங்களிடம் கூறினால், உரையாடலைப் பின்வரும் விதத்தில் தொடங்காமல் இருக்க முயற்சி செய்யுங்கள்:
- “இவற்றுக்கெல்லாம் உனக்கு இன்னும் வயதாகவில்லை.”
- “மக்கள் என்ன சொல்வார்கள்?”
- “அந்தப் பிள்ளை நல்லவர் இல்லை என்று நான் ஏற்கனவே சொன்னேனே.”
- “தொலைபேசியை இப்போதே என்னிடம் கொடு.”
- “நீ எங்கள் குடும்பத்திற்கே அவமானத்தை ஏற்படுத்திவிட்டாய்.”
நீங்கள் உண்மையில் பயத்திலோ கவலையிலோ இருந்தாலும், கோபமாக பதிலளிப்பது பெரும்பாலும் அடுத்த முறை அவர்கள் இன்னும் பல விடயங்களை உங்களிடமிருந்து மறைக்க வழிவகுக்கும்.
அதற்குப் பதிலாக இவ்வாறு உரையாடலைத் தொடங்கலாம்:
- “இதை என்னிடம் நம்பிக்கையுடன் கூறியதற்கு மகிழ்ச்சி.”
- “இந்த உறவைப் பற்றி உனக்கு எப்படி உணருகிறது?”
- “நீ மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாயா?”
- “அவர் உன்னை மரியாதையுடன் நடத்துகிறாரா?”
- “உனக்கு பயம் அல்லது சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தும் ஏதாவது இருக்கிறதா?”
- “பயப்படாமல் என்னுடன் இதைப் பற்றி பேசலாம்.”
பிள்ளைக்குச் செவிமடுப்பது என்பது அவர்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவையும் ஏற்றுக்கொள்வது என்று பொருளல்ல. அவர்களுக்கு உதவி தேவைப்படும் போது உங்களிடம் வரக்கூடிய வகையில் தொடர்பாடலுக்கான கதவைத் திறந்து வைத்திருப்பதையே குறிக்கிறது.
பிரச்சினை ஏற்படும் வரை காத்திருக்க வேண்டாம்
உங்கள் பிள்ளை காதல் உறவைத் தொடங்கும் வரை அன்பு, பாலியல், சம்மதம் மற்றும் தனிப்பட்ட எல்லைகள் குறித்து பேசாமல் இருக்க வேண்டாம்.
அன்றாட வாழ்க்கையில் காணப்படும் விடயங்களின் மூலம் இந்த உரையாடல்களை ஆரம்பிக்கலாம். தொலைக்காட்சி நாடகம், திரைப்படம், TikTok காணொளி அல்லது செய்தியில் காட்டப்படும் உறவைப் பற்றி அவர்களுடன் பேசலாம்.
நீங்கள் இவ்வாறு கேட்கலாம்:
- “இந்த இருவரும் ஒருவரையொருவர் மரியாதையுடன் நடத்துகிறார்கள் என்று நினைக்கிறாயா?”
- “இது அன்பா அல்லது கட்டுப்படுத்துவதா?”
- “அந்த நபரிடம் ‘வேண்டாம்’ என்று கூற அவர் ஏன் பயப்படுகிறார்?”
- “ஒரு நல்ல நண்பர் இந்தச் சூழ்நிலையில் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்?”
- “ஒரே விடயத்தைச் செய்தாலும், ஆண் பிள்ளைகளையும் பெண் பிள்ளைகளையும் வெவ்வேறு விதமாக மதிப்பிடுகிறார்களா?”
பெரியதொரு விரிவுரையை வழங்க வேண்டிய அவசியமில்லை. நீண்டதும் சங்கடமானதுமான ஒரு உரையாடலைவிட, சுருக்கமானதும் இயல்பானதுமான பல உரையாடல்கள் பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.
ஆரோக்கியமான உறவு என்றால் என்ன?
ஆரோக்கியமான உறவில் இருவரும் தங்களாகவே வாழ்வதற்கான சுதந்திரத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
உங்கள் பிள்ளை பின்வரும் கேள்விகளைப் பற்றி சிந்திக்க உதவுங்கள்:
- இருவராலும் தங்களுய உணர்வுகளை நேர்மையாகப் பேச முடியுமா?
- அவமதிப்பு, அச்சுறுத்தல் அல்லது பயமுறுத்தல் இல்லாமல் கருத்து வேறுபட முடியுமா?
- இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் செவிமடுக்கிறார்களா?
- ஒருவர் “வேண்டாம்” என்று கூறும்போது கோபமோ தண்டனையோ இல்லாமல் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்களா?
- கடவுச்சொற்கள் அல்லது அடிக்கடி ஆதாரங்கள் கேட்காமல் ஒருவரையொருவர் நம்புகிறார்களா?
- தங்களுடைய நண்பர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருடன் நேரத்தைச் செலவிடுவதற்கான சுதந்திரம் இருக்கிறதா?
- கல்வி, விருப்பங்கள் மற்றும் எதிர்கால இலக்குகளை இருவரும் மதிக்கிறார்களா?
- ஒருவருக்கொருவர் மன்னிப்புக் கேட்க முடியுமா?
- ஒன்றாக இருக்கும்போது பாதுகாப்பாக இருப்பதாக உணர்கிறார்களா?
- தேவையானால் அந்த உறவிலிருந்து விலகுவதற்கான சுதந்திரம் இருக்கிறதா?
எந்தவொரு உறவும் எப்போதும் முழுமையானதாக இருக்காது. மனிதர்களுக்கிடையில் தவறான புரிதல்களும் மனக்கசப்புகளும் ஏற்படலாம். முக்கியமானது, இருவராலும் பேச முடிகிறதா, தாங்கள் செய்த செயல்களுக்கு பொறுப்பேற்க முடிகிறதா, மற்றவரின் எல்லைகளை மதிக்க முடிகிறதா, தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தையை மாற்ற முடியுமா என்பதுதான்.
உங்கள் பிள்ளை பெண்ணாகவோ, ஆணாகவோ, திருநங்கையாகவோ அல்லது இருமையற்ற பாலின அடையாளம் கொண்டவராகவோ இருப்பது இங்கு முக்கியமல்ல. அவர்கள் யாரை விரும்புகிறார்கள் என்பதும் முக்கியமல்ல. ஒவ்வொரு உறவிற்கும் மரியாதை, சமத்துவம் மற்றும் பாதுகாப்பு அவசியம்.
அக்கறையும் கட்டுப்படுத்துதலும் ஒன்றல்ல
சில கட்டுப்படுத்தும் நடத்தைகள் “அன்பு” என்ற பெயரில் வெளிப்படுத்தப்படலாம்:
- “நீ பாதுகாப்பாக இருக்கிறாயா என்று தெரிந்துகொள்ள நேரடி இருப்பிடத்தை (Live Location) அனுப்பு.”
- “என்னை நேசித்தால் கடவுச்சொல்லைக் கொடு.”
- “நீ ஆன்லைனில் இருந்தாய். எனக்கு ஏன் பதில் அளிக்கவில்லை?”
- “அந்த நண்பருடன் பேசுவதை நிறுத்து.”
- “நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்பதை காட்டும் புகைப்படத்தை அனுப்பு.”
- “நீ என்னை உண்மையாக நேசித்தால், நான் கேட்பதைச் செய்.”
இவை அன்பின் அடையாளங்கள் அல்ல. மற்றொருவரைக் கண்காணிக்கவும், அழுத்தம் கொடுக்கவும் அல்லது கட்டுப்படுத்தவும் மேற்கொள்ளப்படும் முயற்சிகளாக இருக்கலாம்.
அக்கறையுள்ள துணைக்கு மற்றவரின் பாதுகாப்பைப் பற்றி கவலை இருக்கலாம். ஆனால் அந்த அக்கறையைப் பயன்படுத்தி மற்றவரின் தனியுரிமை, நட்புகள் அல்லது சுதந்திரத்தைப் பறிக்கக் கூடாது.
சம்மதம் பற்றி அவர்கள் புரிந்துகொள்ள உதவுங்கள்
சம்மதம் என்பது ஒரு செயலைப் பயமின்றி, அழுத்தமின்றி அல்லது கட்டாயமின்றி சுதந்திரமாக ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.
முத்தமிடுதல், தொடுதல், பாலியல் உறவு, தனிப்பட்ட புகைப்படங்களைப் பகிர்தல் மற்றும் பிற நெருக்கமான செயல்கள் அனைத்திற்கும் சம்மதம் அவசியம்.
சம்மதம் என்பது ஒருவர் “வேண்டாம்” என்று சொல்லவில்லை என்பதுமட்டுமல்ல. இருவராலும் தெளிவாகவும் சுதந்திரமாகவும் “ஆம்” என்று கூறக்கூடிய நிலை இருக்க வேண்டும்.
உங்கள் பிள்ளை பின்வரும் விடயங்களை அறிந்திருக்க வேண்டும்:
- பயமுறுத்தல், அழுத்தம், அச்சுறுத்தல் அல்லது ஏமாற்றத்தின் மூலம் பெறப்படும் ஒப்புதல் சம்மதம் அல்ல.
- எந்த நேரத்திலும் ஒருவர் தனது முடிவை மாற்றிக்கொள்ளலாம்.
- ஒரு செயலுக்கு சம்மதிப்பது அனைத்துச் செயல்களுக்கும் சம்மதிப்பதாகாது.
- உறவில் இருப்பதால் பாலியல் உறவுக்கான தானாகக் கிடைக்கும் உரிமை எதுவும் இல்லை.
- முன்பு “ஆம்” என்று கூறியிருந்தாலும், இன்றும் “ஆம்” என்று கூற வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை.
- அமைதியாக இருப்பது, பயப்படுவது அல்லது எதுவும் செய்ய முடியாமல் உறைந்து போவது சம்மதம் அல்ல.
- தூங்கிக்கொண்டிருக்கும், மயக்க நிலையில் இருக்கும் அல்லது என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒருவரால் சம்மதம் வழங்க முடியாது.
- தனிப்பட்ட புகைப்படத்தை ஒருவருக்கு அனுப்புவது, அதை மற்றவர்களுக்குக் காட்டுவதற்கோ பகிர்வதற்கோ வழங்கிய சம்மதம் அல்ல.
ஒவ்வொரு பிள்ளையுடனும் சம்மதம் பற்றி பேசுங்கள். பாலியல் வன்முறையைத் தடுப்பதற்கான முழுப் பொறுப்பையும் பெண் பிள்ளைகளுக்கு மட்டும் வழங்க வேண்டாம்.
ஆண் பிள்ளைகளும் எவ்வாறு சம்மதம் கேட்பது, மற்றவரின் கருத்தைக் கேட்பது, தயக்கம் அல்லது விருப்பமின்மையை அடையாளம் காண்பது, கோபப்படாமலும் அவமானப்படுத்தாமலும் “வேண்டாம்” என்ற பதிலை ஏற்றுக்கொள்வது ஆகியவற்றைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் வழங்கக்கூடிய எளிய செய்தி:
“மற்றொருவருக்கு அழுத்தம் கொடுக்காதீர்கள். மற்றொருவர் உங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கவும் அனுமதிக்காதீர்கள்.”
உறவுகள் பெரும்பாலும் இணையவெளியிலும் நடைபெறுகின்றன
இலங்கையில் பல இளைஞர்களின் உறவுகள் WhatsApp, Instagram, TikTok, Snapchat, விளையாட்டு தளங்கள், பாடசாலை குழுக்கள் அல்லது தனியார் வகுப்பு குழுக்கள் போன்றவற்றின் மூலம் வளரக்கூடும்.
டிஜிட்டல் எல்லைகளைப் பற்றி சிந்திக்க அவர்களுக்கு உதவுங்கள்:
- அன்பை நிரூபிப்பதற்காக கடவுச்சொற்களை வழங்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
- தேவையானால் இருப்பிடப் பகிர்வை நிறுத்தலாம்.
- ஒரு செய்திக்கு உடனடியாகப் பதிலளிக்க வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை.
- சங்கடத்தை ஏற்படுத்தும் காணொளி அழைப்பு அல்லது புகைப்படத்தை நிராகரிக்கலாம்.
- மற்றொருவரின் தனிப்பட்ட செய்திகள் அல்லது புகைப்படங்களைப் பகிர்வது பொருத்தமானதல்ல.
- தங்களுடைய எல்லைகளை மீண்டும் மீண்டும் மதிக்காத ஒருவரைத் தடைசெய்யலாம்.
- ஒருவர் அச்சுறுத்தினால், பணம் அல்லது வேறு ஏதாவது கோரி பயமுறுத்தினால் அல்லது தங்களைப் போல நடித்து ஏமாற்றினால், நம்பிக்கையான பெரியவரிடம் கூறலாம்.
ஏற்கனவே அறிமுகமில்லாத எவருடனும் இணையத்தில் பேசக்கூடாது என்று மட்டும் இளம் பிள்ளைகளிடம் கூற வேண்டாம். இணையவெளி அவர்களுக்கு நண்பர்களை உருவாக்கவும், தகவல்களைப் பெறவும், தங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் சமூகங்களைச் சந்திக்கவும் உதவுகிறது.
அவர்களின் உலகத்தைச் சிறிதாக்குவதற்குப் பதிலாக, எவ்வாறு நம்பிக்கையை உருவாக்குவது மற்றும் எச்சரிக்கை அறிகுறிகளை எவ்வாறு அடையாளம் காண்பது என்பதை கற்றுக்கொடுங்கள்.
தனிப்பட்ட மற்றும் பாலியல் புகைப்படங்கள்
ஒரு இளைஞர் தாம் நம்பும் ஒருவருக்கு தனிப்பட்ட புகைப்படத்தை அனுப்பக்கூடும். பின்னர் அந்தப் புகைப்படம் அவருடைய சம்மதமின்றி பகிரப்பட்டால், அந்தப் புகைப்படத்தை நம்பிக்கையுடன் அனுப்பிய இளைஞர் அதற்குப் பொறுப்பல்ல.
அந்த நம்பிக்கையை மீறிய நபரே அதற்குப் பொறுப்பானவர்.
இவ்வாறான சம்பவம் நடந்தால்:
- அமைதியாக இருங்கள். இளைஞரைக் குற்றம் சாட்ட வேண்டாம்.
- புகைப்படத்தை மீண்டும் மீண்டும் காட்டவோ பகிரவோ அவரை வற்புறுத்த வேண்டாம்.
- இணைப்புகள், பயனர்பெயர்கள், திகதிகள் மற்றும் அச்சுறுத்தல்கள் போன்ற அடையாளத் தகவல்களைப் பாதுகாத்து வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
- தொடர்புடைய கணக்கு அல்லது உள்ளடக்கத்தை அந்தத் தளத்தில் புகாரளிக்கவும்.
- புகைப்படத்தில் 18 வயதுக்குக் குறைந்த ஒருவர் இருந்தால், அதை பதிவிறக்கம் செய்யவோ பகிரவோ மற்றவர்களுக்கு அனுப்பவோ வேண்டாம்.
- தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபையின் 1929 சிறுவர் உதவி சேவையை தொடர்புகொள்ளுங்கள்.
- உடனடி ஆபத்து இருந்தால் பொலிஸ் அவசர தொலைபேசி இலக்கம் 119 ஐ அழைக்கவும்.
நண்பர்களிடமிருந்து வரும் அழுத்தம் மற்றும் முடிவெடுத்தல்
உறவைத் தொடங்குதல், ஒருவரை முத்தமிடுதல், பாலியல் உறவில் ஈடுபடுதல், மதுபானம் அருந்துதல், தனிப்பட்ட புகைப்படங்களை அனுப்புதல் அல்லது “வயது வந்தவர்” போன்று தோன்றுவதற்காக ஏதாவது செய்வது போன்றவற்றில் இளைஞர்களுக்கு நண்பர்களிடமிருந்து அழுத்தம் வரலாம்.
அழுத்தம் எப்போதும் அச்சுறுத்தல் போன்று வெளிப்படாது. அது இவ்வாறு கூறப்படலாம்:
- “எல்லோரும் இதைச் செய்திருக்கிறார்கள்.”
- “சிறு பிள்ளை மாதிரி நடக்காதே.”
- “என்னை நேசித்தால் இதைச் செய்.”
- “எங்கள் குழுவில் இதைச் செய்யாதவர் நீ மட்டும்தான்.”
- “நான் அந்தப் புகைப்படத்தை நிச்சயமாக அழித்துவிடுவேன்.”
- “உனக்கு என்னை நம்பிக்கை இல்லையா?”
இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் பயன்படுத்தக்கூடிய பதில்களை முன்கூட்டியே பழகுவதற்கு அவர்களுக்கு உதவலாம்:
- “நான் இன்னும் தயாராக இல்லை.”
- “எனக்கு இதைச் செய்ய விருப்பமில்லை.”
- “எனக்கு சிந்திக்க நேரம் வேண்டும்.”
- “இதைப் பற்றி என்னிடம் மீண்டும் கேட்காதே.”
- “நான் இங்கிருந்து இப்போது செல்கிறேன்.”
- “நான் ஒருவருடன் பேச வேண்டும்.”
- “நான் உதவி கேட்டால் உடனடியாக என்னைத் தண்டிக்க மாட்டார்கள் என்று தெரிந்தால், பாதுகாப்பான முடிவுகளை எடுப்பது எளிதாக இருக்கும்.”
உங்கள் பிள்ளை எங்கே இருக்கிறார், அவர் பாதுகாப்பாக இருக்கிறாரா என்பதை அறிந்திருப்பது பெற்றோரின் பொறுப்பாகும். ஆனால் ஒவ்வொரு செய்தியையும் இரகசியமாகப் பரிசோதிப்பதும், தொடர்ந்து கண்காணிப்பதும் நம்பிக்கையைப் பாதித்து, மேலும் பல விடயங்களை மறைக்க அவர்களைத் தூண்டக்கூடும்.
அதற்குப் பதிலாக:
- நியாயமான விதிமுறைகளை ஒன்றாகப் பேசி முடிவு செய்யுங்கள்.
- திட்டங்கள் மாறினால் தெரியப்படுத்த வேண்டும் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளுங்கள்.
- வீட்டிற்கு வர வேண்டிய நியாயமான நேரத்தை ஒன்றாகத் தீர்மானிக்குங்கள்.
- அவசரநிலைக்குத் தேவையான தொலைபேசி இலக்கங்களை வைத்திருங்கள்.
- பாதுகாப்பற்றதாக உணர்ந்தால் உங்களைத் தொடர்புகொள்ளலாம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துங்கள்.
- முதலில் உதவி செய்வீர்கள் என்றும், நடந்த விடயத்தைப் பின்னர் அமைதியாகப் பேசுவீர்கள் என்றும் கூறுங்கள்.
- அவர்களின் நண்பர்கள் மற்றும் துணைகளை விசாரித்து அல்லது அவமானப்படுத்தாமல், இயல்பான மற்றும் மரியாதையான முறையில் அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
- சந்தேகத்துடன் அல்ல, அக்கறையுடன் கேள்விகளைக் கேளுங்கள்.
நல்ல தொடர்பாடல் வீட்டிலிருந்தே தொடங்குகிறது
பெரியவர்கள் தங்களுடனும் ஒருவருடனொருவரும் எவ்வாறு பேசுகிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து, பிள்ளைகள் தொடர்பாடலைக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்.
கத்தாமல், அவமதிக்காமல் அல்லது அச்சுறுத்தாமல் கருத்து வேறுபட முடியும் என்பதை அவர்களுக்குக் காட்டுங்கள்.
நீங்கள் பின்வரும் வாக்கியங்களைப் பயன்படுத்தலாம்:
- “நீ பாதுகாப்பாக இருக்கிறாயா என்று தெரியாதபோது எனக்கு பயமாக இருக்கிறது.”
- “என்ன நடந்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள எனக்கு உதவி செய்.”
- “இந்த நேரத்தில் என்னிடமிருந்து உனக்கு என்ன தேவை?”
- “நான் தவறாக இருந்தேன். என்னை மன்னித்துவிடு.”
- “நாம் இருவரும் கொஞ்சம் அமைதியாகிவிட்டு இந்த உரையாடலை மீண்டும் தொடர்வோம்.”
உங்கள் பிள்ளையும் இவ்வாறு பேசுவதற்கு ஊக்குவிக்கவும்:
- தமக்கு விருப்பமானதையும் விருப்பமில்லாததையும் தெளிவாகக் கூறுதல்.
- ஊகிப்பதற்குப் பதிலாக கேள்விகளைக் கேட்பது.
- மனக்கசப்பு அதிகரிக்கும் வரை காத்திருக்காமல், பிரச்சினையை விரைவாகப் பேசுவது.
- அவமதிப்பு அல்லது அச்சுறுத்தலைப் பயன்படுத்தாமல் இருப்பது.
- உரையாடல் மிகவும் சூடுபிடித்தால் சிறிது இடைவெளி எடுத்துக்கொள்வது.
- தமது செயலால் மற்றொருவருக்கு பாதிப்பு ஏற்பட்டால் மன்னிப்புக் கேட்பது.
- மன்னிப்புக் கேட்ட பிறகு நடத்தையிலும் மாற்றம் இருக்க வேண்டும் என்பதை நினைவில் கொள்வது.
ஒரு உறவு முடிவடைந்தால்
முதல் பிரிவு ஒரு இளைஞருக்கு தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அளவுக்கு வேதனையாக இருக்கலாம். “அது உண்மையான உறவு அல்ல” அல்லது “சில நாட்களில் மறந்துவிடுவாய்” என்று அவர்களின் உணர்வுகளைச் சிறுமைப்படுத்த வேண்டாம்.
அவர்கள் துயரப்படுவதற்கு இடமளியுங்கள். எல்லாவற்றையும் விவரிக்கச் சொல்லி வற்புறுத்தாமல் செவிமடுக்குங்கள். தூக்கம், உணவு, உடல் இயக்கம், நண்பர்களுடன் நேரம் செலவிடுதல் மற்றும் அன்றாடச் செயல்களை மீண்டும் தொடங்குதல் போன்றவற்றில் அவர்களுக்கு உதவுங்கள்.
அந்த உறவுக்கு வெளியிலும் அவர்களிடம் மதிப்புமிக்க பண்புகள், கனவுகள் மற்றும் அன்பான உறவுகள் உள்ளன என்பதை நினைவூட்டுங்கள்.
வேதனை என்பது பழிவாங்குவதற்கான காரணமல்ல என்பதையும் தெளிவுபடுத்துங்கள்.
எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பின்வரும் செயல்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது:
- வதந்திகளைப் பரப்புதல்
- முன்னாள் துணையை அவமானப்படுத்துதல்
- தனிப்பட்ட உரையாடல்களைப் பொதுவில் வெளியிடுதல்
- நிர்வாண அல்லது பாலியல் புகைப்படங்களைப் பகிர்தல்
- ஒருவரின் பாலியல் நோக்குநிலை அல்லது பாலின அடையாளத்தை அவர்களின் சம்மதமின்றி வெளிப்படுத்துதல்
- போலிக் கணக்குகளை உருவாக்குதல்
- மற்றவர்கள் அந்த நபரைத் தொந்தரவு செய்யுமாறு தூண்டுதல்
ஆரோக்கியத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும் அல்லது வன்முறையான உறவின் எச்சரிக்கை அறிகுறிகள்
உங்கள் பிள்ளை:
- தனது துணை கோபப்படுவார் என்று அடிக்கடி பயப்படுகிறாரா?
- தான் இருக்கும் இடத்தைப் பற்றி எப்போதும் தெரிவிக்க வேண்டியிருக்கிறதா?
- உடனடியாகப் பதில் அளிக்குமாறு மீண்டும் மீண்டும் அழைப்புகள் அல்லது செய்திகள் வருகின்றனவா?
- நண்பர்கள், விருப்பங்கள், பாடசாலை நடவடிக்கைகள் அல்லது குடும்பத்துடன் நேரம் செலவிடுவதை நிறுத்துகிறாரா?
- வழக்கத்தைவிட அதிகமாக பயத்துடனோ, அமைதியாகவோ அல்லது சோகமாகவோ இருக்கிறாரா?
- விளக்க முடியாத காயங்கள் இருக்கின்றனவா?
- பாலியல் உறவில் ஈடுபட அழுத்தம் கொடுக்கப்படுகிறதா?
- தனிப்பட்ட செய்திகள் அல்லது புகைப்படங்களைப் பொதுவில் வெளியிடுவதாக அச்சுறுத்தப்படுகிறாரா?
- தனது கடவுச்சொற்கள், கணக்குகள் அல்லது இருப்பிடத்தை மற்றொருவர் கட்டுப்படுத்துகிறாரா?
- மீண்டும் மீண்டும் அவமதிக்கப்படுகிறாரா, அவமானப்படுத்தப்படுகிறாரா அல்லது குற்றம் சாட்டப்படுகிறாரா?
- அந்த உறவை முடிவுக்குக் கொண்டுவர பயப்படுகிறாரா?
ஒரு அறிகுறி மட்டும் இருப்பதால் அந்த உறவு வன்முறையானது என்று கட்டாயமாகத் தீர்மானிக்க முடியாது. பயமுறுத்துதல், கட்டுப்படுத்துதல், தனிமைப்படுத்துதல், அழுத்தம் கொடுத்தல் மற்றும் தீங்கு விளைவித்தல் ஆகியவை மீண்டும் மீண்டும் இடம்பெறும் ஒரு முறையாக உள்ளதா என்பதை கவனியுங்கள்.
உங்கள் பிள்ளை வன்முறையான உறவில் இருந்தால்
அவர்களிடம் தெளிவாக இவ்வாறு கூறுங்கள்:
“நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். உன்னைத் தண்டிக்க மாட்டேன். உன்னைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கவே நான் விரும்புகிறேன்.”
அந்த உறவைத் தொடங்கியதற்காகவோ அல்லது இன்னும் அதில் இருப்பதற்காகவோ அவர்களைக் குற்றம் சாட்ட வேண்டாம். வன்முறையான உறவிலிருந்து வெளியேறுவது எளிதானதல்ல. ஒரு இளைஞர் வெளியேறிய பின்னரும் மீண்டும் அந்த உறவுக்குச் செல்லலாம்; பின்னர் மீண்டும் வெளியேற முயற்சிக்கலாம்.
பாதுகாப்பான திட்டமின்றி உடனடியாக உறவை முடிக்குமாறு வற்புறுத்துவது, அவர்கள் மேலும் பல விடயங்களை மறைக்கவோ அதிக ஆபத்தில் சிக்கவோ வழிவகுக்கலாம்.
உங்கள் பிள்ளையுடனும் பொருத்தமான உதவி வழங்கும் நிபுணருடனும் இணைந்து பாதுகாப்பாக மேற்கொள்ளக்கூடிய நடவடிக்கைகளைத் தீர்மானியுங்கள்.
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளாத ஒரு முடிவை அவர்கள் எடுத்தாலும், அவர்களுக்கான ஆதரவை நிறுத்த வேண்டாம். தங்களை அவமானப்படுத்த மாட்டீர்கள் என்று அவர்கள் அறிந்திருந்தால், மீண்டும் உதவி கேட்பது அவர்களுக்கு எளிதாக இருக்கும்.
உங்கள் பிள்ளை பாலியல் வன்முறைக்கு உள்ளானதாகக் கூறினால்
உங்கள் எதிர்வினை, தங்களுக்கு ஆதரவு கிடைக்கிறது என்ற உணர்வையா அல்லது தங்களையே குற்றம் சாட்ட வேண்டும் என்ற உணர்வையா பிள்ளைக்கு ஏற்படுத்துகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்கக்கூடும்.
இவ்வாறு தொடங்குங்கள்:
- “நான் உன்னை நம்புகிறேன்.”
- “இது உன் தவறு அல்ல.”
- “உன்னைத் தண்டிக்க மாட்டேன்.”
- “இதை என்னிடம் கூறியதற்கு நன்றி.”
- “இந்த நேரத்தில் உனக்கு என்ன தேவை?”
விசாரணை செய்வதைப் போல கேள்விகளைத் தொடர்ந்து கேட்பதற்குப் பதிலாக செவிமடுக்குங்கள்.
“ஏன் அந்த இடத்திற்குச் சென்றாய்?”, “ஏன் அந்த நபரை நம்பினாய்?”, “ஏன் அந்த ஆடையை அணிந்தாய்?”, “ஏன் மதுபானம் அருந்தினாய்?” அல்லது “ஏன் எதிர்த்துப் போராடவில்லை?” போன்ற கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டாம்.
பொறுப்பு பாலியல் வன்முறையை மேற்கொண்ட நபருக்கே உரியது.
முடிந்தவரை விரைவாக அரசாங்க மருத்துவமனை அல்லது பொருத்தமான சுகாதார சேவையிலிருந்து மருத்துவ உதவியைப் பெறுவதற்கு உதவுங்கள். வெளிப்படையாகக் காயங்கள் இல்லாவிட்டாலும் மருத்துவ உதவி முக்கியமானதாக இருக்கலாம்.
நடந்ததை மீண்டும் மீண்டும் விவரிக்குமாறு பிள்ளையை வற்புறுத்த வேண்டாம். அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் என்ன என்பதை விளக்குங்கள். முடிந்தவரை முடிவெடுக்கும் செயல்முறையில் அவர்களையும் இணைத்துக்கொள்ளுங்கள். வன்முறைக்குப் பிறகு அவர்களிடம் இருக்கும் கட்டுப்பாட்டு உணர்வை மேலும் பறிக்காதீர்கள்.
ஒரு பிள்ளை தொடர்பாக உதவி பெற தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகாரசபையின் 1929 சிறுவர் உதவி சேவையை தொடர்புகொள்ளுங்கள். பிள்ளை உடனடி ஆபத்தில் இருந்தால் பொலிஸ் அவசர தொலைபேசி இலக்கம் 119 ஐ அழைக்கவும்.
நீங்கள் ஒரு முழுமையான பெற்றோராக இருக்க வேண்டியதில்லை
உங்கள் குடும்பத்தில் உறவுகள் அல்லது பாலியல் குறித்து இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் பேசாமல் இருந்திருக்கலாம். உங்கள் சொந்த உறவுகளில் தவறுகள் நடந்திருக்கலாம். ஆரோக்கியமான தொடர்பாடலுக்கான சிறந்த முன்மாதிரியை எப்போதும் வழங்கவில்லை என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.
ஆனால் இன்றிலிருந்து தொடங்கலாம்.
உங்கள் பிள்ளை கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மதிப்புகள் குறித்து நேர்மையாகப் பேசுங்கள்: மரியாதை, சம்மதம், சமத்துவம், கருணை, பொறுப்பு மற்றும் தமக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் உறவிலிருந்து விலகுவதற்கான சுதந்திரம்.
உங்கள் பிள்ளையின் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் பதில் தெரிந்த ஒருவராக நீங்கள் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
ஏதாவது தவறு நடந்தால் உங்களிடம் வரலாம் என்பதையும், உங்கள் முதல் எதிர்வினை தண்டனையாக இல்லாமல் அக்கறையும் ஆதரவுமாக இருக்கும் என்பதையும் அவர்கள் அறிந்திருப்பதே முக்கியம்.
